Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rozwój dziecka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rozwój dziecka. Pokaż wszystkie posty

11:14 AM

Quiet book/ książeczka manipulacyjna cz.2 - DIY

Kolejne strony mojej, a właściwie Leosiowej książeczki manipulacyjnej.




 6. Pranie - na tej stronie Leoś ćwiczy motorykę ręki, uczy się  słów i kolorów.  No i pomaga przy domowych obowiązkach ( w wersji demo) ;)



7. Wesoła farma - czyli kukiełkowe mini-ZOO :)  Zabawa na całego- m.in. ćwiczenie motoryki ręki, rozwijanie kreatywności i wyobraźni, nauka słów i kolorów. Codziennie muszę bawić się w poszukiwacza skarbów, bo młody wynosi kukiełki w przedziwne miejsca.


 
 

8. Wiosenny bukiet - nauka kolorów, gatunków kwiatów (jeśli ktoś jest na tyle zdolny, by takowe przygotować, u mnie nawet nie próbuję  iść w tę stronę ;) ),przede wszystkim ćwiczymy tu rękę, (zapinanie i odpinanie guziczków okazuje się naprawdę wielką sztuką).  



 

9. Koperta i sznur.  Znów zabawa w odpinanie guziczka. W kopercie znajdują się kolorowe paski zapinane na rzepy. Połączone  tworzą sznur przypominający ten , który w dzieciństwie robiłam na choinkę.

 


10. Warzywny ogródek.U nas są tylko trzy rodzaje warzyw - marchewka, burak, sałata - ale dla bardziej wytrwałych możliwości są nieskończone. Dziecko nie tylko ponownie ćwiczy rękę, ale i poznaje nazwy warzyw, uczy się też, że nie rosną na sklepowych półkach, ale w ziemi :)

I to już koniec Leosiowej książeczki :) Będę bardzo szczęśliwa, jeśli kogoś zainspiruje i stworzy własną :) Jeżeli nie macie maszyny do szycia - nie martwcie się. W necie jest mnóstwo tutoriali na takie, które szycia nie wymagają :) Powodzenia :)



3:54 PM

Quiet book/ książeczka manipulacyjna cz.1 - DIY

Książeczka manipulacyjna, czyli Quiet Book to spersonalizowana zabawka, którą Twoje dziecko będzie bawić się przez długie wieczory. Mówię z własnego doświadczenia :) 
Każda strona w tej książeczce mogłaby być osobną planszą do zabawy. Ważne, by przemyśleć, co dziecko lubi, co musi ćwiczyć i wykorzystać to podczas tworzenia książeczki. 
Szycie zajęło mi ponad miesiąc ( czerwiec i wykończenie w lipcu). Wymaga to gruntownego przygotowania ( stworzenie projektu, materiałów), mnóstwa cierpliwości i zapału...Ale warto.
W necie widziałam gotowe książeczki, dużo ładniejsze od mojej, w cenie ok.100zł. Mimo, że cena może wydawać się wysoka, uwierzcie mi - ja bym nie chciała szyć tej książeczki nawet za dwa razy tyle ;)
Dla mnie, biorąc pod uwagę ilość włożonego czasu i dobrych chęci, jest to rzecz bezcenna. Następną uszyję dla Amelii...kiedyś.
Dziś przedstawiam tylko połowę stron, żeby Was nie zanudzić :)





1. Okładka - ruchomy samochodzik do nauki kierunków - przód/tył. Oraz imię - również do nauki literek, z których ono się składa.  Ponadto wiązanie książeczki ćwiczy rękę - dziecko uczy się związywać ( na to jeszcze nam za wcześnie) oraz rozwiązywać ( z tym też młody ma wciąż problem).




2. Pierwsza strona bardzo długo była ulubioną stroną Leona, a szczoteczkę, wykonaną z pianki szorował ( i nadal szoruje) swoje ułamane ząbki. Dlaczego ją umieściłam? Żeby propagować mycie zębów, a także odkładanie szczoteczki do kubeczka. Jak na razie w tym różowym kubeczku znajduje mnóstwo innych rzeczy przełożonych z innych stron :)



3. Bucik - wiązanie i rozwiązywanie. Na razie omijane bardzo szerokim łukiem. Przyda się, mam nadzieję, za kilka ładnych lat.


3. Zegar ( wykonany z pianki i guzika). Na razie bawimy się nim i śpiewamy "Ja jestem Pan Tik Tak".. :)



4. Kształty. Wiadomo - uczy kształtów, ale i kolorów. Leon zna tylko kółko, ale widzę, że powoli, powoli zaczyna dopasowywać też pozostałe.







5. Z tym ci nie do twarzy ;) Czyli zabawa rozwijająca kreatywność - też tę rodzicielską. Raz na jakiś czas uzupełniam kieszonkę z elementami twarzy. Można przygotować np. pirata, pielęgniarkę czy Mikołaja :) Dodatkowo kieszonka wyposażona jest w zamek, dzięki czemu dziecko ćwiczy rękę.
Zdecydowanie to moja ulubiona strona :)

Cdn.

9:42 PM

Pan dorosły.

Dziś będzie o Leosiu :) Na dniach kończy 17-miesięcy. Zmienia się w tak zawrotnym tempie, że jestem przekonana, że jeśli nie zapiszę, co dziś potrafi, to za miesiąc już nie będę pamiętać.

Przede wszystkim baaardzo wydoroślał. Z małego, rocznego, średnio kumatego brzdąca wyrósł nam naprawdę ogarnięty prawie 1,5- roczniak. 
Waga: 12,4 kg
Wzrost: szczerze mówiąc nie mam pojęcia, ubranka nosi na 92cm, niektóre na 86 cm jeszcze, na placu zabaw wygląda jak starsi o rok koledzy :) Jest naprawdę duży!
Ulubione zajęcie: naśladowanie tatusia
Ulubiona zabawka: rowerek, auto, piaskownica, miś ♥, karty obrazkowe do nauki nowych słówek.

Bobosłownik:
mama - mama, mami
tata- tata, tati, tatu, tatuś
Leoś - (przeważnie wcale nie chce mówić swojego imienia, pokazuje tylko na siebie i mówi: "A ja") czasem powie Leś
Grześ- Geguś, Gegi
Ola- Oła
Ania - Aja
Ala- też Aja
Hania- Adzia
Amelka- Ama
ciocia- siosio
wujek- uła
auto- brmm,brmm lub au
dziadzia- giagia
babcia- babi, baba
Motor- momo
Krzyż, kościół, anioł - ama! ( oczywiście przy tym zawsze! jest składanie rączek)
samolot - zium
picie - niani
jedzenie- mniam mniam
dwór- dada
do widzenia- papa
smoczek, mleko - niań
boli - ała! ( ostatnio ulubione słowo, ciągle udaje, że go coś boli)
szyszka- sisi
daj - da
tak- ta
nie - nie
bułka, pączek - buła
dzidzia - didzia 
miś - miii
na rączki, do góry - opa, opa, opa!
na dół - da du
tutaj - tute
spać - aaaaaaaa
lala - łała ( trudno tak naprawdę napisać jak on to mówi, zagina język i próbuje powiedzieć lala :D)
halo - ało (tak dziwnie, przez nos jakoś)
tik tak - ta ta ta ( to wyśpiewuje tańcząc jedną rączką, bo Pan Tik Tak to nasz hit na to lato ;))
wieje - jeje!
chodź - oć
mycie się - my
śpi - psi
kredka, długopis - guła
but, buty - bła, bły
czapka - papi
 namiot - namiu
pan, pani - pa
mop - mo
miotła - moma
gąbka - grrrr ( tak samo jak gołąb, on chyba myśli, że to to samo słowo)
bańki - baki, babi
babko,babko udaj się - babu babu babu

Zwierzątka najczęściej nazywa odgłosami:
pies - łał łał
kot - miani :)
lew - rar!
sowa - łu hu
krowa - mmmmyyy
baran - ba
myszka - mi mi mi
koza - ma
gołąb - grrr
świnka- hr hr ( + zmarszczenie noska ♥) 
kura - to to to
indyk - gut gu ;)
papuga - papu
dinozaur- duda ;)
żaba - łała

Na tę chwilę więcej nie pamiętam :)
Słów jeszcze nie łączy w zdania. Raz tylko przyszedł do mnie, mieliśmy wtedy gości i powiedział:
Uła Siś psi - czyli w wolnym tłumaczeniu - Wujek Krzyś śpi :)

Rozumie wszystko, co się do niego mówi.
Stał się niesamowicie pomocny. Jak zrobi kupkę potrafi przynieść pampersa ( choć potem nie chce go zmieniać) i pokazuje, że śmierdzi, marszcząc nosek. Po zmianie pieluszki, brudną wyrzuca do śmietnika. 
Sprząta po sobie zabawki ( oczywiście nie wszystkie, ale z 3 na 40 wrzuci do pudła :) )  - to zasługa niani. 
Uwielbia myć meble :) razem ze mną, mopować i odkurzać :) Wygląda to prześmiesznie :) No i serce mi zmiękcza. Taki mały ludzik z wielkim mopem, szorujący podłogę z taką zawziętością, że można paść ze śmiechu ♥ Potrafi tak myć w jednym miejscu dobre 5 minut :)
Włącza i wyłącza telewizor ( niekoniecznie wtedy, kiedy byśmy sobie tego życzyli).
 Rysuje kreski długopisem, kredą i kredkami ( zazwyczaj, gdy pytam co narysował, jest to "brmm brmm", ale raz była "mami"). I chyba już mogę to napisać - wszystko wskazuje na to, że jest mańkutem :) Mimo wkładania mu kredki w prawą rączkę, następuje szybkie przełożenie do lewej i szuranie pisadłem po kartce. Nie powiem, że się nie cieszę :D Ja też jestem leworęczna ♥ 
MÓJ SYN ♥
Zakręca słoiki i odkręca, podobnie nakrętki na butelkach ( ćwiczyliśmy to ostro, bo długo nie potrafił, mąż zrobił mu specjalną tablicę do ćwiczenia motoryki ręki, kiedyś Wam ją na pewno pokażę).
Chyba będzie alpinistą. Choć wolałabym nie. Wspina się na wszystko co jest skrajnie niebezpieczne.
Ślicznie chodzi za rączkę, o ile właśnie nie ma napadu histerii spowodowanego jakimś super ciekawym otoczeniem, do którego chce pobiec ;)
Od ok. tygodnia nie pozwala się  wkładać w krzesełko do karmienia, siada na dużym krześle przy stole i zajada z nami.
Wciąż słabo posługuje się łyżeczką, lepiej mini-widelczykiem, ale nie jest w stanie zjeść samodzielnie sztućcami. Wszelkie próby kończą się tym, że zirytowany Leo wcina rączkami, ale wówczas i tak bardziej najedzona jest podłoga.
Budzi się w nocy raz, albo dwa i wciąż do spania ssie smoczka, niestety.

"Tatu, Tatu, Tatuś" to najczęściej wypowiadane słowa przez mojego synka, niezależnie, czy mąż jest w zasięgu jego wzroku. Gdy tata śpi po nocnej zmianie lub, gdy wyjdzie z domu, mój szkrab szuka go po całym domu, znosi jego ubrania i buty, i gdy to nie przynosi rezultatu jest gotowy siąść i płakać. Czasem udaje mi się jednak odwrócić jego uwagę ;) Niestety...czasem.

Przez pierwszy rok synka, co miesiąc nagrywałam mu filmiki. Teraz młody uwielbia je oglądać, zanosi się śmiechem i czasem gładzi ekran, gdy np. na filmie daję mu buziaka ♥ Momenty nie do podrobienia!!! ♥

Ostatnio zaczął nas bić :( I to nie tylko wtedy, gdy się złości, tylko tak po prostu, mam wrażenie, że z nudów. Podchodzi np. do mnie i klepie mnie otwartą rączką w buzię. Nie wiem, skąd mu się to wzięło. Gdy mówię mu, że tak nie wolno, że mnie to boli i że jest mi bardzo przykro - natychmiast otwiera dzioba do całowania i tuli mnie, i gładzi, żeby za chwilę znów mnie walnąć. Używam metody zdartej płyty, powtarzając jak mnie boli i smuci jego zachowanie, ale jak na razie bez rezultatu... Czytałam, że to przejściowe i niestety często występuje, liczę, że rzeczywiście przejdzie już niedługo...

Jest cwany. I potrafi nas zaskoczyć. Ostatnio pojechaliśmy na zakupy. Ja siadałam z przodu, młody z tyłu w foteliku przodem do kierunku jazdy. Gadał sobie, gadał. W pewnym momencie nastała cisza. Mąż mówi: " O! Chyba zasnął."
Oglądamy się do tyłu...a Leona nie ma. Fotelik pusty.
Ale między siedzeniami, cichutko skulony, z główką wbitą między przednie fotele, przyczaił się mój mały szkrab. A na twarzy miał dosłownie wypisane: " O kurczę, ale jazda. Udało mi się wypiąć, starzy nawet nie zauważyli, będę cicho sobie tu stał." Nie mam pojęcia jak to zrobił. Ma naprawdę wysokiej klasy fotelik, mi jest ciężko go wypiąć z niego...

Je ogromne ilości jedzenia, ogromne. Na śniadanie 2 kanapki i parówkę, na obiad potrafi zjeść 3 ziemniaki, marchewkę, kotleta, popić szklanką wody, a następnie wszamać 40 czereśni, 10 poziomek, 10 truskawek i opakowanie borówek, a na kolację bułkę z szynką i serem. Oczywiście przekąski pomiędzy posiłkami też wystepują - biszkopciki, banany i inne... No i mleko rano i przed snem. Mimo tej ilości pożywienia - gruby nie jest. Po prostu jest duży i aktywny.

Śpi od 20 - 7. Czasem do 8 :) A w tym tygodniu, w te największe upały pospaliśmy całą rodziną do 9 :)

2 razy w lipcu dostał ataku histerii. Każdy trwał godzinę! Byłam przerażona, bo nigdy wcześniej tak się nie zachowywał. Myśleliśmy, że zwariował :) A on był po prostu zmęczony i głodny. No i chciał postawić na swoim.

Ehh.. nie sposób ubrać w słowa tak do końca, jaki jest ten nasz syneczek... Jest jedyny w swoim rodzaju, uwielbiam go obserwować, jest zabawny i taki kochany. 
I nie mógłby po prostu być bardziej nasz :)

"Pasy zapięte!"

" Wata cukrowa? Nie dzielę się, jest za dobra. Zwiewam."

6:51 PM

Żaba.

     Leoś rozwija się w zawrotnym tempie. Czyste szaleństwo! Do tego jest tak silny, że zastanawiam się, czy z niego drugi Pudzian nie rośnie. Aż się boję. Jak złapie łyżeczkę, którą go karmię to muszę się naprawdę siłować, żeby ją wyrwać. Siada sam z pozycji leżącej, najpierw się podnosi na rączkach, jak do raczkowania, a potem obraca pupkę i podnosi tułów.  Je samodzielnie rzeczy włożone do rączki ( np. chrupki kukurydziane lub ryżowe). Ślicznie przeżuwa już coraz większe kąski, miksując obiadek nie jestem już tak dokładna, jak wcześniej. Jakiś tydzień temu zaczął stawać, a teraz staje już gdzie popadnie! Najbardziej podobają mu się schody, które są ku mojemu przerażeniu ostre i kanciaste.  Uwielbia również miskę i odkurzacz - to teraz jego ulubione zabawki. W miskę klepie z jednej strony, a druga uderza go w czoło. Krzywi się, ale za chwilę zapomina i czynność powtarza. Odkurzacz jest fajny,bo... bo po prostu jest, no i czasem wydaje dziwne dźwięki. Mam wrażenie, że moje dziecko uważa odkurzacz za żywe stworzenie, bo nawołuje go, a gdy odjadę z nim trochę dalej, zaczyna płakać, jakby go ktoś olał. Podobnie dzieje się, gdy włącza sobie ciuchcię, zmieniającą kierunek ruchu po natrafieniu na przeszkodę.  Goni ją, pełzając po całym pokoju i próbuje złapać, ta, po dotknięciu, natychmiast ucieka. Sfrustrowany Leoś siada i zaczyna szlochać.  
Pociąga za wszystko! Zrzucił dzisiaj (prawie na siebie, choć stałam obok i rozwieszałam pranie) suszarkę na pranie ( pociągnął za rozwieszone spodnie), poza tym mam problem z drzwiami w sypialni (do garderoby). Są szklane i przesuwane na szynie. Leoś podpełza do nich, łapie z jednej strony i ciągnie do siebie. Oczami przewrażliwionej wyobraźni widzę już jak te drzwi wypadają, roztrzaskują się i kaleczą synka. Brrrr.....Aż mnie ciarki przeszły!
A dziś rano ujrzałam na moim łóżku prawdziwego crazy-froga. Siedział sobie mały Leoś po środku łózka z miną kermita (to taki uśmiech nr 1, bez pokazania dziąseł). Siedział i niby był taki wpatrzony cudnie w mamusię, która uśmiechała się do niego...Aż tu nagle dosłownie w sekundę...nastąpiła transformacja! Leon stał się żabą. Skoczył analogicznie do skoków tego płaza na odległość metra, do półki zawieszonej na zagłówku...bo tam...leżała wymarzona zabawka - czyli moja komórka... Prawie wypadł z łóżka. Złapałam go w ostatniej chwili.
Jezus Maria, coś czuję, że guzów to ten dzieciak będzie miał jeszcze sporo!
Aktualnie ma szramę na czole, ale zielonego pojęcia nie mam, czym ją sobie zrobił...
Zauważyłam jednak, że chyba uczy się, żeby kilka razy nie popełniać tych samych błędów, gdy się uderzy. Szczególnie widzę to, gdy przewraca się z siedzenia na plecy. Wcześniej upadał z rozmachem, jak mały wariat. Teraz upada powolutku, jakby ćwiczył mięśnie brzucha, chowając głowę w ramiona.
Wyjdzie, że się chwalę, ale...no dobra - chwalę się :) Pozwolicie? Bo jestem taka szczęśliwa, że wszystko jest dobrze i że mały jest taki cudowny.

Od wczoraj smaruję małemu dziąsełka maścią - Calgel. W sumie żadnych obrzęków w buźce nie widzę, ale mały wkłada do buzi wszystko, gorzej śpi i w dzień, i w nocy, a po przebudzeniu płacze okrutnie. Czasem nie mogę go uspokoić...

Mąż kupił mi lusterko do auta, zawieszane na zagłówek. Zaczęłam w końcu jeździć z Leosiem autem.  To mój mały, osobisty sukces. Wybrałam się dzisiaj do lumpeksów, bo w piątki jest 5zł za kg :)
Kupiłam wór 4 kg  ciuszków. Jestem bardzo, bardzo zadowolona! Wydałam niecałe dwie dyszki, a nakupowałam małemu ubrań na całą zimę. A i sobie dwa swetry :)

A na zdjęciu Leoś ze swoim ulubionym kolegą - tym po drugiej stronie lustra ( i nie jest nim kot ;D).
Zawsze, jak go zobaczy zanosi się śmiechem, próbuje całować, uderzając się przy tym w nos o lustrzaną taflę i przybija kumplowi piątkę. Uwielbiam na to patrzeć.
Dziecko jest cudem. Dopiero teraz to rozumiem, dostrzegam i mogę w tym uczestniczyć.
Dziękuję Ci Boże, że mi pozwoliłeś tego doświadczyć.
A Wam, kolejny raz dziękuję, za to, że przeżywacie te emocje ze mną... i że zależy Wam na moim szczęściu - co udowodniliście licznymi komentarzami pod poprzednimi postami!!! DZIĘKUJĘ!
A tak mamusia całuje synusia :)

10:17 AM

Rozmowa.

O tym, że każde dziecko jest inne wie każda mama, albo prawie każda. Wiadomo, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie i rytmie. Jednak książkowe normy dołują, a już przez youtube i filmiki typu - co umie dziecko w n-tym miesiącu - to można nabawić się depresji.
Tak się złożyło, że mamy z siostrą niemal bliźniaki. Mój synuś jest co prawda troszkę młodszy, ale generalnie nasze dzieci są w jednakowym wieku... Trudno więc, by w jakimś choć stopniu nie porównywać naszych maluchów (choć obie bardzo się staramy tego nie robić, nasza mama jednak czyni to namiętnie ;P). Leo rozwija się pod względem fizycznym trochę lepiej niż jego kuzyn. Mój już rwie się do siadania i utrzymuje się pionowo do kilkunastu sekund, pełza i unosi wysoko pupę. Mojej siostry mały jeszcze nie. Za to z rozwojem mowy jesteśmy grubo do tyłu w stosunku do Bąbla siostry.
Ostatnio byłam z Leo na spacerze, siostra zadzwoniła, a w tle słyszałam cudownie śmieszny głosik jej syna.
"Gagagagagaga babababababa mamamamamama dadadadad dzidzidzia młamła" -itp. długie monologi.
Poprosiłam siostrę, żeby włączyła głośnomówiący i dałam posłuchać Leosiowi.
Zdziwił się bardzo. Zmarszczył brwi.
Podczas, gdy jego kuzyn opowiadał najrozmaitsze historie brzmiące:
"gugugugug dadaddadadad bababababab mamamamama tatatatata ggigiggiig dzidziaidzi leeeelaaaa lalalalalala"...
...Leoś milczał.
Po dobrej minucie słuchania, mówię do synka:
"Kotuś, no ...dalej ...powiedz coś".
W tle nadal brzmiało:
"Gagagagagaga babababababa mamamamamama dadadadad dzidzidzia młamła"
W końcu Leo się odważył i z jego ust wypłynęła najpiękniejsza dla moich uszu, króciutka niemal na 2 sekundy, skierowana prosto do kuzynka...odpowiedź:
"eo".

A jak brzmi mój synuś posłuchacie tutaj :) Nagranie jeszcze ciepłe, bo z dzisiejszego poranka :)



Klik!

TOP